I surrender unto you!

Movie: Bharathi
Poet: Subramanya bharathi
Singer: Bombay Jayashree
Music : Ilayaraaja
Song Sequence: (1)-(1)-(2)-(1)-(1)-(3)-(1)-(4)-(1)-(5)-(1)-(1)-(2)-(1)-(1)

(1)நின்னைச் சரணடைந்தேன்
கண்ணம்மா
நின்னைச் சரணடைந்தேன்

ninnai charanadaindhen,
kannamma,
ninnai charanadaindhen,

I surrender unto you,
oh beloved (the ultimate truth),
I surrender unto you,

(2)பொன்னை உயர்வைப் புகழை விரும்பிடும்
பொன்னை உயர்வைப் புகழை விரும்பிடும்
என்னைக் கவலைகள் தின்னத் தகாதென்று

ponnai, uyarvai, pugalai virumbidum,
ponnai, uyarvai, pugalai virumbidum,
ennai kavalaigal thinna thagadhendru,

I (human) desire (long) for gold (riches), status, fame,
I (human) desire (long) for gold (riches), status, fame,
let all these numerous worries (desires) not eat me up,

(3)மிடிமையும் அச்சமும் மேவி என் நெஞ்சில்
மிடிமையும் அச்சமும் மேவி என் நெஞ்சில் 
குடிமை புகுந்தன, கொன்றவை போக்கின்று

midimaiyum achamum mevi en nenjil,
midimaiyum achamum mevi en nenjil,
kudimai pugunthana, kondravai pokkindru,

cowardice and fear have spread through my heart,
cowardice and fear have spread through my heart,
these feelings have made my heart their home, In order to kill and permanently remove them from my heart,

(4)தன் செயல் எண்ணித் தவிப்பது தீர்ந்திங்கு
நின் செயல் செய்து நிறைவு பெறும் வண்ணம்

than seyal enni thavipadhu theerndhingu,
nin seyal seydhu niraivuperum vannam,

Let my quest (suffering) end here for what I deem as my tasks (leads to excessive pride/resentment due to the attachment we develop to things),
instead I will do (them as) your tasks (what you have destined for me), and attain fulfilment,

(5)துன்பம் இனி இல்லை, சோர்வில்லை, சோர்வில்லை, தோற்ப்பில்லை
நல்லது தீயது நாமறியோம், நாமறியோம், நாமறியோம்
அன்பு நெறியில் அறங்கள் வளர்த்திட, நல்லது நாட்டுக, தீமையை ஓட்டுக

thunbam ini illai, sorvillai, sorvillai, thorpillai
nalladhu theeyadhu naam ariyom, naam ariyom ,naam ariyom
anbu neriyil arangal valarthida,
nalladhu nattuga, theemaiyai ottuga

There will be no more sorrow, no more exhaustion (desperation), no more defeats,
I don’t know to differentiate the good and the bad (evil), I don’t know , I don’t know,
let morality (righteousness) grow in  me by means of love,
please ensure that the good prevails and the evil perishes

PS: Thanks to Sucheendra for the translation

The ultimate love verse!

A #Mahakavi song describing the love of a mother to her child, soulfully rendered by #BombayJayashree

 

Poet: Subramanya Bharathi
Singer: Bombay Jayashree
Movie: Kuttram kadithal
Singers: Rakesh Raghunanthan, Yazhini
Music director: Shankar Rengarajan

சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா! செல்வக் களஞ்சியமே!
என்னைக் கலி தீர்த்தே உலகில் ஏற்றம் புரிய வந்தாய்!

chinnanjiRu kiLiyae kaNNammaa! selvak kaLanjiyamae!
ennaik kali theerthae ulagil aetRam puriya vandhaai!

Oh juvenile parrot, my Kannamma! You are the bountiful repository of all the wealth!
You brought me immense happiness and prosperity, you came to elevate my stature in this world!

பிள்ளைக் கனியமுதே! கண்ணம்மா! பேசும் பொற் சித்திரமே!
அள்ளி அணைத்திடவே என் முன்னே ஆடி வரும் தேனே!

piLLaik kaniyamudhae! kaNNammaa! paesum poR sithiramae!
aLLi aNaithidavae en munnae aadi varum thaenae!

You are a sweet child (comparing it to the nectar from a tender fruit), Oh Kannama! You are a golden painting that can talk!
You come dancing unto me so that I would pick and embrace you! Oh Honey!

ஓடி வருகையிலே கண்ணம்மா உள்ளம் குளிருதடி!
ஆடித் திரிதல் கண்டால் உன்னைப் போய் ஆவி தழுவுதடி!

oadi varugaiyilae kaNNammaa uLLam kuLirudhadi!
aadith thiridhal kaNdaal unnaip poai aavi thazhuvudhadi!

When you come running towards me! Oh Kannamma! My heart feels ecstatic  and appeased!
When I see you playfully wandering, my soul comes to hug you!

உச்சிதனை முகர்ந்தால் கருவம் ஓங்கி வளருதடி!
மெச்சி உனை ஊரார் புகழ்ந்தால் மேனி சிலிர்க்குதடி!

uchchidhanai mugarndhaal karuvam oangi vaLarudhadi!
mechchi unai ooraar pugazhndhaal maeni silirkkudhadi!

When I plant a kiss onto your forehead, my pride grows!
When the society applauds and appreciated you, my body is thrilled!

கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் உள்ளந்தான் கள்வெறி கொள்ளுதடி!
உன்னைத் தழுவிடலோ கண்ணம்மா உன்மத்தம் ஆகுதடி!

kannathil muthamittaal uLLandhaan kaLveRi koLLudhadi!
unnaith thazhuvidaloa kaNNammaa unmatham aagudhadi!

When I kiss your cheeks, my inner self feels emotionally high (same as that from drinking alcohol) with joy
When I hug you, Oh Kannama! I feel elated!

உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் என் நெஞ்சில் உதிரம் கொட்டுதடி!
என் கண்ணின் பாவையன்றோ? கண்ணம்மா! என்னுயிர் நின்னதன்றோ!

un kaNNil neer vazhindhaal en nenjil udhiram kottudhadi!
en kaNNin paavaiyandRoa? kaNNammaa! ennuyir ninnadhandRoa!

When I see tears trickling down your eyes, blood pours out of my heart,
you are the apple of my eyes, Oh Kannamma! isn’t my soul (life) yours!

Nobler than the Noblest!

வறுமை! நம் தேசத்தில்
  அது அறிவின் ஆபரணம்

vaRumai! nam thaesathil
adhu aRivin aabaraNam

Poverty! In our country
it is the ornament of intelligence

புலமைக்கு கிடைக்கும் முதல் விருது

pulamaikku kidaikkum mudhal virudhu

It is the first award given to poetic prowess

என்றும் பசிதான் கவிதையின் ரத்தம

endRum pasidhaan kavidhaiyin rathama

Always, hunger is the lifeblood of a poem

வறுமைக்கு பசிக்கும் போதெல்லாம்
  அது புலவனைத்தான் புசிக்கிறது

vaRumaikku pasikkum poadhellaam
adhu pulavanaithaan pusikkiRadhu

When ever hunger strikes poverty,
It feeds on the scholarly

புலவனின் கவிதையோ 
 பசியே வைக்கும் பந்தி

pulavanin kavidhaiyoa
pasiyae vaikkum pandhdhi

For the poet’s creation,
Hunger itself throws the feast,

கவிஞன் மனித ராசி என்றால் நான்
  மறுதலிப்பேன்

kavinjan manidha raasi endRaal naan
maRudhalippaen

If a poet were to be classified as being human,
I would deny

அவன் உயர்திணையைவிட
  உயர்ந்தவன்

avan uyardhiNaiyaivida
uyarndhdhavan

He is nobler than noblest,

எழுதும்போது
  வெளிச்சம் வேண்டியிருந்தால்
  அவனுக்கு
  விரல் மெழுகுவத்தி

ezhudhumpoadhu
veLichcham vaeNdiyirundhdhaal
avanukku
viRal mezhuguvathi

If there is need for light,
when penning a poem,
then his fingers
become the candle

பெருமூச்சியெல்லாம்
  அவனது
  பேனா புல்லாங்குழல்
  ராகஜாதியாய்
  ரசவாதம் செய்துவிடும்

perumoochchiyellaam
avanadhu
paenaa pullaangguzhal
raagaJaadhiyaay
rasavaadham seydhuvidum

All the deep breathes
turn melodic
due to the flute that is his pen

அவன் கண்ணீர்
  இறுகி .. இறுகி ..
  முத்துக்களாய் முதிர்ந்துவிடும்

avan kaNNeer
iRugi .. iRugi ..
muthukkaLaay mudhirndhdhuvidum

His tears, become denser by the tick,
and eventually trickle down like pearls

தன்னை
  நசுக்கி கொண்டு அவன்
  சிரித்து கொள்வான்

thannai
nasukki koNdu avan
sirithu koLvaan

He crushes himself (for his creation),
but sports a smile nevertheless,

சோகமே அவனது படுக்கை
  கவலையே அவனது தலையணை

soagamae avanadhu padukkai
kavalaiyae avanadhu thalaiyaNai

Suffering is his mattress,
Worry is his pillow,

அவனுக்கு தெரியும்
  விருச்சத்தை சுருட்டி
  விதையாக்கும் வித்தை

avanukku theriyum
viruchchathai surutti
vidhaiyaakkum vithai

He knows the art of
condensing a tree into a seed

பாரதி முதலில் பயந்தான் பிறகு
  பயம் அவனை கண்டு பயந்தது

baaradhi mudhalil payandhdhaan piRagu
payam avanai kaNdu payandhdhadhu

At first, Bharathi was afraid,
later fear was afraid of him,

தன்னை எரிக்க வந்த வறுமையை
  அவன் செரித்து விட்டான்

thannai erikka vandhdha vaRumaiyai
avan serithu vittaan

The poverty that came to burn him
Was (crushed into pieces) and digested by him

அவன்தான் சூரிய சொப்பனங்களில்
  சொக்கி கிடந்தானே
  இருட்டு அவனுக்கென்ன பொருட்டு ?

avandhaan sooriya soppanangaLil
sokki kidandhdhaanae
iruttu avanukkenna poruttu ?

For him, who was enthralled In the celestial dreams,
Would the darkness be of concern?

அவன்தான் நாளைய பூக்களின் மேல்
  நடந்து கொண்டிருந்தான்
  இன்றின் முட்கள் என்செய்யும் ?

avandhaan naaLaiya pookkaLin mael
nadandhdhu koNdirundhdhaan
indRin mutkaL encheyyum ?

For him, who was walking On the flowers of tomorrow,
What harm could today’s thorn bear?

நின்றது இந்தியா வா?
  இல்லை இருதயத்தின் ஒரு பாதியா ?
  சந்தேகத்தில் மனம் சலிந்தது

nindRadhu indhdhiyaa vaa?
illai irudhayathin oru paadhiyaa ?
sandhdhaegathil manam salindhdhadhu

Is it India that stopped?
Isn’t it half his heart?
His mind was weary with the confusion!

 தன் பேனாவை எண்ணியே
  பெரிதும் வருந்தினான்

than paenaavai eNNiyae
peridhum varundhdhinaan

He thought about his pen
and repented a great deal,

எதிரிகள் போர்களத்தையே
  திருடிவிட்டதாய் திகைத்தான்

edhirigaL poarkaLathaiyae
thirudivittadhaay thigaithaan

He was astounded
For he thought that the enemies
Stole the battlefield itself (Rather than waging war)

அவன் இமைப்பதற்கு
  இரண்டு நாள் ஆயிற்று

avan imaippadhaRku
iraNdu naaL aayitRu

It took him two days
to even blink an eye
(due to the shock)

வருமானம் வரும் வழியே
  முட் கதவுகளால் அல்லவா
  மூடிவிட்டார்கள் ?

varumaanam varum vazhiyae
mut kadhavugaLaal allavaa
moodivittaarkaL ?

Didn’t they close the path
That brought income
With doors of thorn?

வறுமை தன் வாசலை
  விசாலமாக விரித்தது

vaRumai than vaasalai
visaalamaaga virithadhu

While poverty opened up
its paths wide open

சுயலோகத்தையும் அவன்
  நாடகத்தில் வரும்
  நவரசம் போல
  நன்றாய் ரசித்தான்

suyaloagathaiyum avan
naadagathil varum
navarasam poala
nandRaay rasithaan

He enjoyed the misery in his
own life,
like the way one would enjoy the
splendid expressions of a drama,

கொடுக்க வேண்டிய வாடகை
  நகராத கூவம் போல
  தேங்கியது

kodukka vaeNdiya vaadagai
nagaraadha koovam poala
thaenggiyadhu

The rent that he needed to give (for his house),
started to became stagnant like a well

வசூலிக்க வரும்
  செட்டியாரோ
  கடன்பட்டார் நெஞ்சம்போல
  கலங்கினார்

vasoolikka varum
chettiyaaroa
kadanpattaar nenjampoala
kalangginaar

The Chettiar who came to collect the rent,
his heart was agitated like the one who was in debt,

கோவில் மாடத்தில்
  கூடுகட்டும் புறாவிடம்
  வாடகை எப்படி வசூலிப்பது

koavil maadathil
koodugattum puRaavidam
vaadagai eppadi vasoolippadhu
at the altar of the temple,
to the pigeon that was making its nest,
how can one ask for rent?

இன்று கட்டாயம்
  கேட்பதென்று கால்கள் விரையும்

indRu kattaayam
kaetpadhendRu kaalkaL viraiyum

“Today I will for sure ask”,
with this thought his feet walk briskly

பாரதியின் வாசலுக்கு வரும்போதோ
  காலணியோடு அந்த
  கருத்தையும்
  வெளியே விட்டுவிட்டு
  வீட்டுக்கு போவார்

paaradhiyin vaasalukku varumpoadhoa
kaalaNiyoadu andhdha
karuthaiyum
veLiyae vittuvittu
veettukku poavaar

But when he hit Bharathi’s doorstep,
with the footwear
even this thought
was left behind,
and the Chettiar would go in,

பாரதி சிரிப்பான்
  ஒரு வெண்கல மணி
  விண்ணில் அதிரும்

paaradhi sirippaan
oru veNkala maNi
viNNil adhirum

Bharathi would laugh,
A bronze gong would
strike in the skies,

வாரும் விளக்கெண்ணெய்வாள்
  வாடகைக்கு அப்படி என்ன அவசரம் ஒய்

vaarum viLakkeNNeyvaaL
vaadagaikku appadi enna avasaram oy

Come in! Oh know it all buddy!
What is the hurry to collect rent now?

இன்னும் பத்து வருஷம்
  சுயராஜ்ய ஜோதி
  தெரிந்துவிடும்

innum pathu varusham
suyaraaJya Joadhi
therindhdhuvidum

In ten years,
The light of Independence (swarajya),
will be lit,

பிறகென்ன ?
  அரசாங்கத்தின் கஜானாவிற்கு
  காசோலை தருவேன்
  போய்வாரும்

piRagenna ?
arasaangathin kaJaanaaviRku
kaasoalai tharuvaen
poayvaarum

Then what?
I’ll draw cheque Even to Government treasury
(For I would be that rich by then)
Come back later than now

மீண்டும்
  வெண்கல சிரிப்பு
  விண்ணை உரசும்

meeNdum
veNkala sirippu
viNNai urasum

Yet again, the bronze gong (his laughter)
will fill up the skies

ரணங்களை எல்லாம்
  ஆபரணங்களாய்
  அணிய பழகிய
  அந்த பொழுதில்
  வங்காளத்து மகான்
  வந்து சேர்ந்தார்

raNangaLai ellaam
aabaraNangaLaay
aNiya pazhagiya
andhdha pozhudhil
vanggaaLathu magaan
vandhdhu saerndhdhaar

He had learnt to wear all his debts (battles)
as his jewels
At that moment the great from Bengal
arrived

Note: An excerpt from Vairamuthu’s book ” Kavirajan kathai” Chapter 27 – உயர்திணையைவிட உயர்ந்தவன் (Greater than the greatest)

PS: Thanks to Sucheendra for the translation of this beautiful Extract.

[Bharathi Vasana kavidhai] Sakthi – Happiness Part 8

8

We sing praise of Parasakthi.
How was she formed?
That’s what is not known.
Isn’t she the born mother; from the almighty “self”.
From what was she formed?
How did she form from the almighty “self”? Don’t know.
Creation is not known to the eyes.
Not known even to the wisdom.
Death is known to the eyes; But not known to the wisdom.
Life is about praising the Sakthi; The benefit of this is attaining pleasure.
For the heart to be clear; For the life force to have speed and heat; For the body to have peace and strength.
Living is getting the blessings of Maha Sakthi.
We are living.
We again praise the Maha Sakthi, who makes us live.


This is the final part of the prose-poetry Sakthi. The original version of this post will be available shortly in http://www.lyricaldelights.com. The other versions are available in the above link.

[Bharathi Vasana kavidhai] Sakthi – Happiness Part 7

7

Snake charmer is playing the flute.
Is the music born in the flute?
Is it born in the hole (Of the flute)?
Is it born in the breath of the snake charmer?
It’s born in his heart; Exposed through the flute.
Heart doesn’t sound by itself.
Flute can’t flow music by itself.
Heart doesn’t merge with the flute.
Heart merges with breath.
Breath merges with flute.
Flute plays.
This is the play of Sakthi.
She sings in the heart. It resonates in the holes of the flute.
Matching the unmatchable and creating harmony in it — Sakthi
Small boys* are calling out for alms.
Who created symphony between charmer’s flute and voice of those boys? Sakthi
“Jari^ for sale; Jari” a passerby shouts out, in the same rhythm.
Ah! I found the essence.
The life of charmer, life of those kids and the life of that Jari merchant is being played by the same Sakthi.
Instruments are many. Instrumentalist is one.
Appearances are many. Sakthi is one.
Hail thee!

^Jari – The border of Saree is woven with golden threads. When the Saree wears out, the Jari is reused.


The Tamil version of the above translation will be available shortly at http://www.lyricaldelights.com

[Bharathi Vasana kavidhai] Sakthi – Happiness Part 6

Sakthi

First part: Happiness

6

Snake-charmer plays the pipe.
“Beautiful music is of sorrow” so we had heard.
But the music sung by this charmer is sweet,
yet, not of sorrow feeling.
This is like a debate by the learned people.
Like a novelist adding line after line
which are short and filled with meaning.
What is this charmer debating about?
“thaanathanthath thaanathanthath thaa-thanath
thaanathandana thaanathandana thaa–
thanthanathana thanthanathana thaa”
Like that he is playing variety in loops.
What is the meaning of this?
A child said the following meaning for this:
“I adorned flowers to Kali.
A donkey came to eat them away.”
In the name of Sakthi, I built this body.
The pain from sin is eating this away.
I surrendered to Parasakthi.
The pain vanished.
Parasakthi started to live on my soul with light.
Let her live long.


Note: Sakthi literally means Power and also the name of Goddess.

The Tamil version of the above translation is available at http://www.lyricaldelights.com

[Bharathi Vasana kavidhai] Sakthi – Happiness Part 5

Sakthi

First part: Happiness

5

“Could put up a fence in land.
But is it possible to fence in sky?” Yes, you can.
Isn’t the sky filling even the land?
If you fence up land, doesn’t it mean
that the sky of that part is also fenced up?
Control Body. Then controlling soul is possible.
Control Soul. Then controlling mind is possible.
Control Mind. Then controlling Sakthi is possible.
There is no despair in being controlled by the Sakthi.
There is a cotton pillow before me.
It has a shape, a size, a purpose to it.
Sakthi looks after that this purpose is met out.
It can be preserved without being extinct,
even as long as humans exist in this world.
If it is renewed often, Sakthi exists in it for longer.
If not renewed, the form changes.
Dirty pillow, tattered pillow, old pillow —
Take out the cotton in it and use in mattress.
Throw out the outer cover as waste cloth.
It’s form has expired.
If the form is preserved, Sakthi could be preserved.
That is, Sakthi could be preserved in the same form.
Even when the form changes, Sakthi doesn’t change.
Everywhere, everything, every time, every activity exhibits Sakthi.
It is good to preserve the form.
In the name of Sakthi.
It is good to praise Sakthi, by preserving the form.
But one who preserves just the form, loses Sakthi.


Note: Sakthi literally means Power and also the name of Goddess.

The Tamil version of the above translation is available at http://www.lyricaldelights.com