I surrender unto you!

Movie: Bharathi
Poet: Subramanya bharathi
Singer: Bombay Jayashree
Music : Ilayaraaja
Song Sequence: (1)-(1)-(2)-(1)-(1)-(3)-(1)-(4)-(1)-(5)-(1)-(1)-(2)-(1)-(1)

(1)நின்னைச் சரணடைந்தேன்
கண்ணம்மா
நின்னைச் சரணடைந்தேன்

ninnai charanadaindhen,
kannamma,
ninnai charanadaindhen,

I surrender unto you,
oh beloved (the ultimate truth),
I surrender unto you,

(2)பொன்னை உயர்வைப் புகழை விரும்பிடும்
பொன்னை உயர்வைப் புகழை விரும்பிடும்
என்னைக் கவலைகள் தின்னத் தகாதென்று

ponnai, uyarvai, pugalai virumbidum,
ponnai, uyarvai, pugalai virumbidum,
ennai kavalaigal thinna thagadhendru,

I (human) desire (long) for gold (riches), status, fame,
I (human) desire (long) for gold (riches), status, fame,
let all these numerous worries (desires) not eat me up,

(3)மிடிமையும் அச்சமும் மேவி என் நெஞ்சில்
மிடிமையும் அச்சமும் மேவி என் நெஞ்சில் 
குடிமை புகுந்தன, கொன்றவை போக்கின்று

midimaiyum achamum mevi en nenjil,
midimaiyum achamum mevi en nenjil,
kudimai pugunthana, kondravai pokkindru,

cowardice and fear have spread through my heart,
cowardice and fear have spread through my heart,
these feelings have made my heart their home, In order to kill and permanently remove them from my heart,

(4)தன் செயல் எண்ணித் தவிப்பது தீர்ந்திங்கு
நின் செயல் செய்து நிறைவு பெறும் வண்ணம்

than seyal enni thavipadhu theerndhingu,
nin seyal seydhu niraivuperum vannam,

Let my quest (suffering) end here for what I deem as my tasks (leads to excessive pride/resentment due to the attachment we develop to things),
instead I will do (them as) your tasks (what you have destined for me), and attain fulfilment,

(5)துன்பம் இனி இல்லை, சோர்வில்லை, சோர்வில்லை, தோற்ப்பில்லை
நல்லது தீயது நாமறியோம், நாமறியோம், நாமறியோம்
அன்பு நெறியில் அறங்கள் வளர்த்திட, நல்லது நாட்டுக, தீமையை ஓட்டுக

thunbam ini illai, sorvillai, sorvillai, thorpillai
nalladhu theeyadhu naam ariyom, naam ariyom ,naam ariyom
anbu neriyil arangal valarthida,
nalladhu nattuga, theemaiyai ottuga

There will be no more sorrow, no more exhaustion (desperation), no more defeats,
I don’t know to differentiate the good and the bad (evil), I don’t know , I don’t know,
let morality (righteousness) grow in  me by means of love,
please ensure that the good prevails and the evil perishes

PS: Thanks to Sucheendra for the translation

My Love – Time!

Movie: 24
Lyricist: Vairamuthu
Music: A R Rahman
Singer: Benny Dayal
Cast: Surya, Samantha, Nithya Menon
Song Sequence: (1)-(2)-(2)-(3)-(4)-(3)–(5)-(6)-(3)-(4)-(3)–(7)-(8)-(9)-(1)-(2)-(3)-(4)-(3)

(1) ஏ.. ஆற்றல்.. அரசே.. வா..
 ஏ.. ஆற்றல்.. அழகே.. வா..

ae aatRal arasae vaa..
ae aatRal azhagae vaa..

Come hither the king of energy!
Come hither the beauty of energy!

(2) மாயம் இல்லை..
 மந்திரம் இல்லை..
 ஜாலம் இல்லை..
 தந்திரம் இல்லை..

maayam illai..
mandhdhiram illai..
Jaalam illai..
thandhdhiram illai..

There is no illusion,
There is no magic,
There is no pretense,
There is no deception..

(3) காலம் என் காதலியோ?
 கண் காணா மோகினியோ?
(4) ஐன்ஸ்டீனை மாற்ற வந்த
 ஆனந்த பேரொளியோ?

kaalam en kaadhaliyoa?
kaN kaaNaa moaginiyoa?
ainSteenai maatRa vandhdha
aanandhdha paeroLiyoa?

Is time my lover?
Is she the unseen celestial nymph?
Is she the blissful great light (god)
Who has come to change Einstein’s theorem?

(5) சுற்றி வந்தேன் விண்ணின் வெளியிலே..
 வெற்றி எல்லாம் விரல் நுனியிலே..
 அச்சம் இல்லை எந்தன் வாழ்விலே..
 மச்சம் உண்டு எந்தன் நெஞ்சிலே..

sutRi vandhdhaen viNNin veLiyilae..
vetRi ellaam viral nuniyilae..
achcham illai endhdhan vaazhvilae..
machcham uNdu endhdhan nenjjilae..

I roamed around the paths of galaxy..
The success has come to my finger tips..
There is nothing to fear in my life..
I have got a lucky charm with me..
(Literal translation – I have a lucky mole in my chest)

(6) காலத்தின் சாவி கடிகார கூட்டுக்குள்..
 காணாத வாழ்க்கை எந்தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள்..
 தருணத்தை வெல்லும் வித்தை நான் சொல்லட்டா..
 ஆண்டவன் செல்ல பிள்ளை நானோ நானோ?

kaalathin saavi kadigaara koottukkuL..
kaaNaadha vaazhkkai endhdhan kattuppaattukkuL..
tharuNathai vellum vithai naan sollattaa..
aaNdavan sella piLLai naanoa naanoa?

The key of time is within the cases of the clock,
The life unseen is within my control..
Shall I reveal the art of winning the moment?
Am I the pet-child of the God himself? Am I?

(7) காலத்தின் கையில் நானும் பிள்ளைப் போல ஆவேன்..
 காதலி கையைப் பற்றி முன்னும் பின்னும் போவேன்..
 சந்திர சூரியனை கோலியாகக் கேட்பேன்..
 உலகத்தின் வாழ்வை எல்லாம் ஒற்றை நாளில் வாழ யோசிப்பேன்..

kaalathin kaiyil naanum piLLaip poala aavaen..
kaadali kaiyaip patRi munnum pinnum poavaen..
sandhdhira sooriyanai koaliyaagak kaetpaen..
ulagathin vaazhvai ellaam otRai naaLil vaazha yoasippaen..

In the hands of time, I will become a child again,
Holding the hands of my lover (time), I will go back and forth..
I will ask the Sun and Moon as playing-marbles..
I will think of living the life of all the world in a single day!

(8) வா.....
 மச்சக்காரா....
 மாயக்காரா....
 மச்சக்காரா....
 உச்சக்காரா....

vaa…..
machchakkaaraa….
maayakkaaraa….
machchakkaaraa….
uchchakkaaraa….

Come..
The Luck man..
The Magician / Illusionist..
The Luck man..
The ultimate one..

(9) ஆற்றல் அரசே அரசே வா வா..
 ஆற்றல் அழகே அழகே வா வா..
ஆக்கும் அறிவே அறிவே வா வா..
 காக்கும் கரமே கரமே வா வா..
போற்றும் பொருளே வா வா..
 மாற்று திறனே வா வா.. (2)

aatRal arasae arasae vaa vaa..
aatRal azhagae azhagae vaa vaa..

aakkum aRivae vaa vaa..
kaakkum karamae vaa vaa..
poatRum poruLae vaa vaa..
maatRu thiRanae vaa vaa..

Come hither the king of Energy..
Come hither the beauty of Energy..

Come hither the knowledge of creation..
Come hither the hand that protects..

Come hither the praised matter..
Come hither the alternate force..

Dreams would come true!

Movie: 180
Lyricist: Madhan Karky
Singer: Vidya Shankar, Master Aswath P. Ajith, Master Sharath
Composer: Sharreth
Cast: Siddharth, Priya Anand, Nithya Menon
Director: Jayendra
Year: 2015
Song Sequence: (1)-(2)-(1)-(3)-(1)-(4)-(1)-(5)-(5)-(5)

(1) துரு துரு கண்ணில் துறு நீங்கும் போது 
சிறு சிறு கனவுகள் சிறகு சூடும்
துரு துரு கண்களில் சிறு சிறு கனவுகள்

thuru thuru kaNNil thuRu neenggum poadhu
siRu siRu kanavugaL siRagu soodum
thuru thuru kaNkaLil siRu siRu kanavugaL

When the rust is removed from the twinkling bright eyes,
Many little dreams start to adorn wings
In the twinkling bright eyes, Many little dreams..

(2) நாளை போடும் செய்தித்தாள் எந்தன் பெயரைக் காட்டுமே 
எல்லைத் தாண்டி நோபல் பரிசு என் கைக்கெட்டுமே 
நோயில்லாத பூமி பந்தொன்றை நானே கட்டுவேன் 
அன்னை கண்ணில் இன்பம் உண்டாக்க விண் முட்டுவேன்

naaLai poadum seydhithaaL endhdhan peyaraik kaattumae
ellaith thaaNdi noabal parisu en kaikkettumae
noayillaadha poomi pandhdhondRai naanae kattuvaen
annai kaNNil inpam uNdaakka viN muttuvaen

Tomorrow’s newspapers will show my name
Crossing the borders, Nobel prize will reach my hands
I, myself will construct a earth void of any diseases
To see happiness in the eyes of mother, I will reach the skies

(3) புதிய புதிய உலகம் வேண்டாமே 
நேற்றுலகம் நான் காண்பேன் 
தூசில்லா பூங்காற்றிலே 
மழைகள் விழ விசை செய்வேன் 
விழிகள் அழ தடை போடுவேன் 
கனவை விதை என புதைக்கிறேன்

pudhiya pudhiya ulagam vaeNdaamae
naetRulagam naan kaaNpaen
thoosillaa poonggaatRilae
mazhaigaL vizha visai seyvaen
vizhigaL azha thadai poaduvaen
kanavai vidhai ena pudhaikkiRaen

I do not want a brand new world,
I will see the world of yesteryears,
In the dust-free floral-breeze..
I will make a switch for the rain to pour,
I will implement a ban for the eyes to shed tears,
I am burying my dream as a seed..

(4) திரையால் மூடும் போதும் விண்ணில் தீ மறைவதில்லை 
பசியால் வாடும் போதும் கண்ணில் தீ குறைவதில்லை 
பல நாள் இருளும் ஒரு நாள் சுருளும் எனவே 
மருளும் மனதில் ஒளியாய் திரளும் கனவே

thiraiyaal moodum poadhum viNNil thee maRaivadhillai
pasiyaal vaadum poadhum kaNNil thee kuRaivadhillai
pala naaL iruLum oru naaL suruLum enavae
maruLum manadhil oLiyaay thiraLum kanavae

Even when you draw curtains, the fire in the sky doesn’t fade..
Even when suffering with hunger, the fire in the eyes doesn’t dim..
In the hope, that the darkness of so many days would crumble one day,
A dream gathers like light in the frightened heart!

(5) கனவெல்லாம் கூடுமே
கைகள் கூடும் வேளையில் 
இருளெல்லாம் தீயுமே தீயில்

kanavellaam koodumae
kaigaL koodum vaeLaiyil
iruLellaam theeyumae theeyil

The dreams would come true..
When the dreams are realised,
The darkness will burn along in the fire..

Nobler than the Noblest!

வறுமை! நம் தேசத்தில்
  அது அறிவின் ஆபரணம்

vaRumai! nam thaesathil
adhu aRivin aabaraNam

Poverty! In our country
it is the ornament of intelligence

புலமைக்கு கிடைக்கும் முதல் விருது

pulamaikku kidaikkum mudhal virudhu

It is the first award given to poetic prowess

என்றும் பசிதான் கவிதையின் ரத்தம

endRum pasidhaan kavidhaiyin rathama

Always, hunger is the lifeblood of a poem

வறுமைக்கு பசிக்கும் போதெல்லாம்
  அது புலவனைத்தான் புசிக்கிறது

vaRumaikku pasikkum poadhellaam
adhu pulavanaithaan pusikkiRadhu

When ever hunger strikes poverty,
It feeds on the scholarly

புலவனின் கவிதையோ 
 பசியே வைக்கும் பந்தி

pulavanin kavidhaiyoa
pasiyae vaikkum pandhdhi

For the poet’s creation,
Hunger itself throws the feast,

கவிஞன் மனித ராசி என்றால் நான்
  மறுதலிப்பேன்

kavinjan manidha raasi endRaal naan
maRudhalippaen

If a poet were to be classified as being human,
I would deny

அவன் உயர்திணையைவிட
  உயர்ந்தவன்

avan uyardhiNaiyaivida
uyarndhdhavan

He is nobler than noblest,

எழுதும்போது
  வெளிச்சம் வேண்டியிருந்தால்
  அவனுக்கு
  விரல் மெழுகுவத்தி

ezhudhumpoadhu
veLichcham vaeNdiyirundhdhaal
avanukku
viRal mezhuguvathi

If there is need for light,
when penning a poem,
then his fingers
become the candle

பெருமூச்சியெல்லாம்
  அவனது
  பேனா புல்லாங்குழல்
  ராகஜாதியாய்
  ரசவாதம் செய்துவிடும்

perumoochchiyellaam
avanadhu
paenaa pullaangguzhal
raagaJaadhiyaay
rasavaadham seydhuvidum

All the deep breathes
turn melodic
due to the flute that is his pen

அவன் கண்ணீர்
  இறுகி .. இறுகி ..
  முத்துக்களாய் முதிர்ந்துவிடும்

avan kaNNeer
iRugi .. iRugi ..
muthukkaLaay mudhirndhdhuvidum

His tears, become denser by the tick,
and eventually trickle down like pearls

தன்னை
  நசுக்கி கொண்டு அவன்
  சிரித்து கொள்வான்

thannai
nasukki koNdu avan
sirithu koLvaan

He crushes himself (for his creation),
but sports a smile nevertheless,

சோகமே அவனது படுக்கை
  கவலையே அவனது தலையணை

soagamae avanadhu padukkai
kavalaiyae avanadhu thalaiyaNai

Suffering is his mattress,
Worry is his pillow,

அவனுக்கு தெரியும்
  விருச்சத்தை சுருட்டி
  விதையாக்கும் வித்தை

avanukku theriyum
viruchchathai surutti
vidhaiyaakkum vithai

He knows the art of
condensing a tree into a seed

பாரதி முதலில் பயந்தான் பிறகு
  பயம் அவனை கண்டு பயந்தது

baaradhi mudhalil payandhdhaan piRagu
payam avanai kaNdu payandhdhadhu

At first, Bharathi was afraid,
later fear was afraid of him,

தன்னை எரிக்க வந்த வறுமையை
  அவன் செரித்து விட்டான்

thannai erikka vandhdha vaRumaiyai
avan serithu vittaan

The poverty that came to burn him
Was (crushed into pieces) and digested by him

அவன்தான் சூரிய சொப்பனங்களில்
  சொக்கி கிடந்தானே
  இருட்டு அவனுக்கென்ன பொருட்டு ?

avandhaan sooriya soppanangaLil
sokki kidandhdhaanae
iruttu avanukkenna poruttu ?

For him, who was enthralled In the celestial dreams,
Would the darkness be of concern?

அவன்தான் நாளைய பூக்களின் மேல்
  நடந்து கொண்டிருந்தான்
  இன்றின் முட்கள் என்செய்யும் ?

avandhaan naaLaiya pookkaLin mael
nadandhdhu koNdirundhdhaan
indRin mutkaL encheyyum ?

For him, who was walking On the flowers of tomorrow,
What harm could today’s thorn bear?

நின்றது இந்தியா வா?
  இல்லை இருதயத்தின் ஒரு பாதியா ?
  சந்தேகத்தில் மனம் சலிந்தது

nindRadhu indhdhiyaa vaa?
illai irudhayathin oru paadhiyaa ?
sandhdhaegathil manam salindhdhadhu

Is it India that stopped?
Isn’t it half his heart?
His mind was weary with the confusion!

 தன் பேனாவை எண்ணியே
  பெரிதும் வருந்தினான்

than paenaavai eNNiyae
peridhum varundhdhinaan

He thought about his pen
and repented a great deal,

எதிரிகள் போர்களத்தையே
  திருடிவிட்டதாய் திகைத்தான்

edhirigaL poarkaLathaiyae
thirudivittadhaay thigaithaan

He was astounded
For he thought that the enemies
Stole the battlefield itself (Rather than waging war)

அவன் இமைப்பதற்கு
  இரண்டு நாள் ஆயிற்று

avan imaippadhaRku
iraNdu naaL aayitRu

It took him two days
to even blink an eye
(due to the shock)

வருமானம் வரும் வழியே
  முட் கதவுகளால் அல்லவா
  மூடிவிட்டார்கள் ?

varumaanam varum vazhiyae
mut kadhavugaLaal allavaa
moodivittaarkaL ?

Didn’t they close the path
That brought income
With doors of thorn?

வறுமை தன் வாசலை
  விசாலமாக விரித்தது

vaRumai than vaasalai
visaalamaaga virithadhu

While poverty opened up
its paths wide open

சுயலோகத்தையும் அவன்
  நாடகத்தில் வரும்
  நவரசம் போல
  நன்றாய் ரசித்தான்

suyaloagathaiyum avan
naadagathil varum
navarasam poala
nandRaay rasithaan

He enjoyed the misery in his
own life,
like the way one would enjoy the
splendid expressions of a drama,

கொடுக்க வேண்டிய வாடகை
  நகராத கூவம் போல
  தேங்கியது

kodukka vaeNdiya vaadagai
nagaraadha koovam poala
thaenggiyadhu

The rent that he needed to give (for his house),
started to became stagnant like a well

வசூலிக்க வரும்
  செட்டியாரோ
  கடன்பட்டார் நெஞ்சம்போல
  கலங்கினார்

vasoolikka varum
chettiyaaroa
kadanpattaar nenjampoala
kalangginaar

The Chettiar who came to collect the rent,
his heart was agitated like the one who was in debt,

கோவில் மாடத்தில்
  கூடுகட்டும் புறாவிடம்
  வாடகை எப்படி வசூலிப்பது

koavil maadathil
koodugattum puRaavidam
vaadagai eppadi vasoolippadhu
at the altar of the temple,
to the pigeon that was making its nest,
how can one ask for rent?

இன்று கட்டாயம்
  கேட்பதென்று கால்கள் விரையும்

indRu kattaayam
kaetpadhendRu kaalkaL viraiyum

“Today I will for sure ask”,
with this thought his feet walk briskly

பாரதியின் வாசலுக்கு வரும்போதோ
  காலணியோடு அந்த
  கருத்தையும்
  வெளியே விட்டுவிட்டு
  வீட்டுக்கு போவார்

paaradhiyin vaasalukku varumpoadhoa
kaalaNiyoadu andhdha
karuthaiyum
veLiyae vittuvittu
veettukku poavaar

But when he hit Bharathi’s doorstep,
with the footwear
even this thought
was left behind,
and the Chettiar would go in,

பாரதி சிரிப்பான்
  ஒரு வெண்கல மணி
  விண்ணில் அதிரும்

paaradhi sirippaan
oru veNkala maNi
viNNil adhirum

Bharathi would laugh,
A bronze gong would
strike in the skies,

வாரும் விளக்கெண்ணெய்வாள்
  வாடகைக்கு அப்படி என்ன அவசரம் ஒய்

vaarum viLakkeNNeyvaaL
vaadagaikku appadi enna avasaram oy

Come in! Oh know it all buddy!
What is the hurry to collect rent now?

இன்னும் பத்து வருஷம்
  சுயராஜ்ய ஜோதி
  தெரிந்துவிடும்

innum pathu varusham
suyaraaJya Joadhi
therindhdhuvidum

In ten years,
The light of Independence (swarajya),
will be lit,

பிறகென்ன ?
  அரசாங்கத்தின் கஜானாவிற்கு
  காசோலை தருவேன்
  போய்வாரும்

piRagenna ?
arasaangathin kaJaanaaviRku
kaasoalai tharuvaen
poayvaarum

Then what?
I’ll draw cheque Even to Government treasury
(For I would be that rich by then)
Come back later than now

மீண்டும்
  வெண்கல சிரிப்பு
  விண்ணை உரசும்

meeNdum
veNkala sirippu
viNNai urasum

Yet again, the bronze gong (his laughter)
will fill up the skies

ரணங்களை எல்லாம்
  ஆபரணங்களாய்
  அணிய பழகிய
  அந்த பொழுதில்
  வங்காளத்து மகான்
  வந்து சேர்ந்தார்

raNangaLai ellaam
aabaraNangaLaay
aNiya pazhagiya
andhdha pozhudhil
vanggaaLathu magaan
vandhdhu saerndhdhaar

He had learnt to wear all his debts (battles)
as his jewels
At that moment the great from Bengal
arrived

Note: An excerpt from Vairamuthu’s book ” Kavirajan kathai” Chapter 27 – உயர்திணையைவிட உயர்ந்தவன் (Greater than the greatest)

PS: Thanks to Sucheendra for the translation of this beautiful Extract.

Favourite Lines #4

இரு நெஞ்சம் இணைந்து பேசிட உலகில், பாஷைகள் எதுவும் தேவை இல்லை.
சிறு புல்லில் உறங்கும் பனியில் தெரியும், மலையின் அழகோ தாங்கவில்லை.
உந்தன் கைகள் பிடித்து போகும் வழி, அது போதவில்லை இன்னும் வேண்டுமடி.
இந்த மண்ணில் இதுபோல் யாரும் இங்கே, எங்கும் வாழவில்லை என்று தோன்றுதடி.

iru nenjjam iNaindhu paesida ulagil, paashaigaL edhuvum thaevai illai.
chiRu pullil uRanggum paniyil theriyum, malaiyin azhagoa thaanggavillai.
undhan kaigaL pidiththu poagum vazhi, adhu poadhavillai innum vaeNdumadi.
indha maNNil idhuboal yaarum inggae, enggum vaazhavillai endRu thoandRudhadi.

There is no need of any languages, for two hearts to communicate in this world.
The beauty of a mountain reflected on a dew drop that sleeps on a grass blade is exhilarating.
(The beauty potrayed when you sleep on my lap is overwhelming)
The path that I walk holding your hand is never sufficient, and I desire more.
(The happiness that I get walking holding your hand is never sufficient, and I desire more.)
It feels as if no one in this world has ever lived this sort of a life anywhere.

The details of this awesome song is available over here!

Immortality with you..

ஒங்கூட நான் கூடி இருந்திட
எனக்கு ஜென்மம் ஒன்னு போதுமா
நூறு ஜென்மம் வேணும் அத கேட்குறேன் சாமிய
என்ன கேட்குற சாமிய?
நூறு ஜென்மம் உன் கூட
போதுமா?
நூறு ஜென்மம் நமக்கு போதுமா
வேற வரம் ஏதும் கேட்போமா
சாகா வரம் கேட்போம் அந்த சாமிய அந்த சாமிய
காத்தா அலைஞ்சாலும் கடலாக நீ இருந்தாலும்
ஆகாசமா ஆன போதிலும் என்ன உரு எடுத்த போதிலும்
சேர்ந்தே தான் பொறக்கனும் இருக்கணும் கலக்கணும்

onggooda naan koodi irundhdhida
enakku Jenmam onnu poadhumaa
nooRu Jenmam vaeNum adha kaetkuRaen saamiya

enna kaetkuRa saamiya?
nooRu Jenmam un kooda
poadhumaa?

nooRu Jenmam namakku poadhumaa
vaeRa varam aedhum kaetpoamaa
saagaa varam kaetpoam andhdha saamiya andhdha saamiya
kaathaa alainjjaalum kadalaaga nee irundhdhaalum
aagaasamaa aana poadhilum enna uru edutha poadhilum
saerndhdhae thaan poRakkanum irukkaNum kalakkaNum

For me to live together with you,
is one lifetime enough?
I need a hundred lifetimes, I pray for it to the gods!

What do you ask the gods?
A hundred lifetimes with you!
is it enough?

Are a hundred lifetimes enough for us?
instead, shall we ask some this better?
Let us ask the boon of immortality! ask the god! ask the god!
Even while we wander like the winds, Even when we transform into the oceans,
Even if we became the skies, In fact we may take any form!
But we should be born together! we live together! we mingle together!

PS: The complete song with video is available over here!

Favourite Lines #2

நந்தவனம் இதோ இங்கே தான்
 நான் எந்தன் ஜீவனை நேரினில் பார்த்தேன்
 நல்லவளே அன்பே உன்னால் தான்
 நாளைகள் மீதொரு நம்பிக்கை கொண்டேன்
 நொடிக்கொரு தரம் உன்னை நினைக்க வைத்தாய்
 அடிக்கடி என்னுடல் சிலிர்க்க வைத்தாய்
 முதல் பார்வை நெஞ்சில் என்றும்
 உயிர் வாழுமே உயிர் வாழுமே

nandhdhavanam idhoa inggae thaan
naan endhdhan Jeevanai naerinil paarthaen
nallavaLae anpae unnaal thaan
naaLaigaL meedhoru nampikkai koNdaen
nodikkoru tharam unnai ninaikka vaithaay
adikkadi ennudal silirkka vaithaay
mudhal paarvai nenjjil endRum
uyir vaazhumae uyir vaazhumae

Just here in this garden,
I saw my soul before my eyes..
Oh dear good one, just because of you,
I started having hope in tomorrows..
You made me think of you every second..
You made me have goosebumps often..
The first look will live on forever..
In the heart, it will live on..

PS: The details of the song is available here!